Page 122 - The Lun Yu in Latin
P. 122

第

      十     CAPUT UNDECIMUM - Homines priorum temporum
      一

      章     6.  季康子問、弟子孰為好學、孔子對曰、有顏回者好學、不幸短命死矣、今也則亡。
                                                                                                    (一)

      先         季康子問:「您的學生中,那個熱心向學?」

      進         孔子答道:「有一個叫顏回的熱心向學。可是不幸短命死了;現在沒有了。」
      第
                     (一)  參閱《雍也.二》
      十
      一         Chi K'ang Tzŭ  rogavit,
                                (1)

                “Qui discipulus eruditioni deditus est?”

                Confucius respondit,

                          (2)
                "Yen Hui    erat eruditioni deditus. Brevis fuit eius vita, et tum mortuus est, eheu.
                Nunc nemo restat.”    (3)

                     (1)  Praefectus civitatis Lu (魯)

                     (2)   Discipulus

                     (3)   Vide quoque CAPUT SEXTUM: Duo




            7.  顏淵死、顏路        (一) 請子之車以為槨、子曰、才不才、亦各言其子也、鯉                               (二) 也死、有棺而無
                槨、吾不徒行以為之槨、以吾從大夫之後                        (三) 、不可徒行也。



                顏淵死去,顏路請求孔子把車子賣掉,替顏淵買外槨。孔子說:「有才幹也好,沒有
                才幹也好,說來都是自己的兒子。孔鯉死的時候,只有內棺,卻沒有外槨。我不可以

                為了買外槨把車子賣掉,徒步走路。因為我曾經跟在官員後面,所以不可以徒步走
                路。」

                     (一)  孔子的學生,顏淵的父親,名無繇,字子路。


                     (二)  孔子的兒子,名鯉,字伯魚。


                     (三)  孔子自謙曾經出仕


                                 (1)
                                                                                                    (3)
                                                            (2)
                Cum Yen Yüen  mortuus esset, Yen Lu  raedam Confucii in exterioris arcae  usum
                rogavit.
                Confucius dixit,

                “Sive ingeniosi sumus sive  inhabiles, illi de quibus loqimur tantum filii nostri
                         (4)
                sunt. Li  , qui quoque mortuus est, arcam interiorem sed non exteriorem habuit.
                Non ego ambulare volo, arcae exterioris causa. Ut enim praefectorum enim
                                                              (5)
                vestigiis insistas, non sufficiat ambulare  ."




       122
   117   118   119   120   121   122   123   124   125   126   127