Page 222 - The Lun Yu in Latin
P. 222
第
十 CAPUT SEPTIMUM DECIMUM - Yang Huo
七
章 19. 子曰、予欲無言、子貢曰、子如不言、則小子何述焉、子曰、天何言哉、四時行焉、百物生
焉、天何言哉。
陽
貨 孔子說:「我不想說話。」
第 子貢說:「如果您不說話,學生怎麼傳述?」
十
七 孔子說:「上天何曾說話?四季運行,百物生長,上天何曾說話?」
Confucius dixit,
“Volo tacere.”
(1)
Tzŭ Kung dixit,
“Nisi Magister meus loquitur, quid nobis iuvenibus referendum est?”
Confucius dixit,
(2)
“Caelumne loquitur? Quattuor anni tempora superant, centum res crescunt, et
caelumne loquitur?”
(1) Discipulus
(2) Intellige ‘multa’
(二)
20. 孺悲 (一) 欲見孔子、孔子辭以疾、將命者出戶、取瑟而歌、使之聞之。
孺悲想見孔子。孔子以患病為藉口推辭。傳話的人一踏出門口,孔子便拿起瑟來歌
唱,故意讓他聽到。
(一) 一說是孔子的學生,一說是魯國人。
(二) 孔子不滿孺悲的行為,所以不肯見他。不過孔子故意讓孺悲知道自己沒有生
病,只是託辭不見,好等孺悲改過以後才接見他。
Ju Pei Confucium videre volebat. Confucius nolebat, valetudinem excusans. Et
(1)
(2)
simul ac nuntius foras egressus esset, Confucius ‘sê’ suum quaesivit et ceinit ut
nuntius eum adire posset. (3)
(1) Alii Ju Pei discipulum fuisse tradunt, alii tantum hominem civitatis Lu (魯)
(2) Instrumentum musicale antiquum 25 chordarum, quo optime personare
dicuntur homines exculti
(3) Cantus Confucium indicabat non re vera aegrotare sed tantum nolle Ju Pei
videre, qui sibi displiceret. His ambagibus Pei certior factus est fieri posse ut
postea Confucius se videre vellet.
222

